به گزارش عدل و اقتصاد ،شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی روز پنجشنبه با ۱۹ رأی موافق، سه رأی مخالف (روسیه، چین و نیجر) و ۱۲ رأی ممتنع، قطعنامهای پیشنهادی آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان را علیه برنامه هستهای ایران به تصویب رساند.
این نخستین قطعنامه مهم شورای حکام پس از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به تأسیسات هستهای ایران و همچنین اقدام غیرقانونی غرب در فعالسازی اسنپبک بود.
مفاد اصلی قطعنامه شامل درخواست از ایران برای ارائه «بدون تأخیر» اطلاعات دقیق درباره موجودی اورانیوم غنیشده تا ۶۰ درصد و الزام ایران به اعطای «دسترسی کامل و فوری» بازرسان آژانس به تمام سایتهای هستهای بود؛ از جمله تأسیساتی که در حملات ژوئن آسیب دیدهاند.
در این قطعنامه هیچ اشارهای به محکومیت حملات نظامی ژوئن به تأسیسات هستهای ایران نشده است.
وزارت امور خارجه ایران ساعاتی پس از تصویب، قطعنامه را «کاملاً سیاسی، غیرقانونی و مردود» خواند و آن را نشانه «سوءاستفاده آشکار غرب از مکانیسمهای آژانس» دانست.
قطعنامه علیه ایران کاملاً سیاسی است
«یسری ابوشادی» بازرس ارشد پیشین آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گفتوگوی اختصاصی با ایسنا در پاسخ به این پرسش که به نظر او «قطعنامه اخیر شورای حکام علیه ایران در آژانس بینالمللی انرژی اتمی که از سوی سه کشور اروپایی و آمریکا ارائه شده بود تا چه حد ناشی از نگرانیهای واقعی فنی است و تا چه حد انگیزه سیاسی دارد و ارزیابی فنی و استراتژیک وی در این ارتباط چیست؟»، گفت: این قطعنامه کاملاً سیاسی است و واقعاً معنای فنی ندارد.
وی افزود: قطعنامه بهطور کامل این موضوع را نادیده گرفته که تأسیسات هستهای ایران مورد حمله قرار گرفته یا تخریب شدهاند و در عین حال از ایران میخواهد که اجازه بازرسی در این سایتهای مورد حمله را صادر و مواد و تأسیسات هستهای که مورد حمله قرار گرفتهاند را اعلام کند. پس کاملاً سیاسی بود. متأسفانه شورای حکام آژانس تحت کنترل چند کشور خاص است و آنها همیشه تعدادی رأی دارند. نباید فراموش کنیم که ۱۶ کشور با این قطعنامه موافق نبودند.
ایران اجازه بازرسیها را صادر کرد
این بازرس ارشد پیشین آژانس بینالمللی انرژی اتمی همچنین در پاسخ به این سوال که به نظر وی «این قطعنامه از منظر بینالمللی و آژانس چه پیامی به ایران میدهد و آیا نشاندهنده تنگتر شدن فضای همکاری هستهای است؟»، خاطرنشان کرد: خود قطعنامه از ایران خواسته که همکاری کند، امکان بازرسیها را فراهم کند و مواد هستهای خود بهویژه اورانیوم غنیشده را اعلام کند.
وی افزود: از نظر منطقی، ایران همچنان به انپیتی و توافقنامه پادمان متعهد است و باید این کارها را انجام دهد، اما قطعنامه نباید این واقعیت را نادیده بگیرد که سه سایت هستهای (اصفهان، فردو و نطنز) مورد حمله قرار گرفتهاند و در حال حاضر ورود به این سایتها و ارزیابی مواد و حتی اجازه دادن به بازرسان برای رفتن به آنجا به دلیل خطر جانی برای بازرسان مشکل بزرگی است.
ابوشادی تصریح کرد: نکته جالب و تعجبآور اینجاست که در قطعنامه (و حتی در گزارش آژانس) به این نکته اشاره نشده که ایران از ماه اوت تا نوامبر ۱۲ بازرسی در نقاط مختلف، از جمله مکانی نزدیک به یکی از سایتهای مورد حمله را پذیرفته و بازرسان توانستهاند کارشان را انجام دهند. ایران واقعاً اجازه بازرسی داده، اما این موضوع در قطعنامه یا جای دیگری برجسته یا حتی ذکر نشده است. به همین دلیل میگویم قطعنامه تا حدی سیاسی و با انگیزه فشار به ایران به دلایل دیگر است.