معیشت در سایه جنگ؛ ضرورت حمایت هدفمند از مردم

در کمتر از یک‌سال ایران دوبار مورد هجوم قرار گرفته و علاوه بر خسارات انسانی و مالی، بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی کاهش یافته یا متوقف شده است؛ وضعیتی که برای اقتصادی با مشکلات مزمن به معنای فشار بیشتر بر تولید، افزایش تورم و کاهش رفاه است.

در کمتر از یک‌سال ایران دوبار مورد هجوم قرار گرفته و علاوه بر خسارات انسانی و مالی، بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی کاهش یافته یا متوقف شده است؛ وضعیتی که برای اقتصادی با مشکلات مزمن به معنای فشار بیشتر بر تولید، افزایش تورم و کاهش رفاه است.

‌در چنین شرایطی دولت ناگزیر از سیاست‌هایی برای کاهش فشار معیشتی است، اما در کنار حمایت از معیشت، حمایت از تولید نیز اهمیت اساسی دارد.
‌در بحران‌ها تأمین نیازهای اولیه مانند موادغذایی، برق و گاز باید بدون وقفه ادامه یابد و برای خانوارهایی که به دلیل جنگ درآمد خود را از دست داده‌اند، سیستم حمایتی موقت طراحی شود.

‌تجربه دوران کرونا نشان داد سیستم‌های سریع شناسایی و حمایت از افراد کم‌درآمد مؤثرند، اما گسترش بیش از حد پوشش حمایتی و تأمین مالی آن از طریق تورم می‌تواند به زیان نیازمندان تمام شود.
‌این حمایت‌ها می‌تواند در قالب کمک نقدی، کالابرگ یا ترکیبی از هر دو باشد، اما جایگزین درآمد افراد نیست.
‌در کنار این سیاست‌ها، تقویت تولید ضروری است؛ زیرا افزایش رفاه تنها از مسیر رشد تولید ممکن است.
‌رفع موانع بوروکراتیک، بهبود تجارت بین‌الملل، توسعه زیرساخت‌ها و توجه به اقتصاد دیجیتال و دسترسی به اینترنت پرسرعت از الزامات تطبیق اقتصاد با شرایط جدید عنوان شده است.