عدل و اقتصاد - از سفر کربلا می‌آیند...

اینها زائرانی هستند که با چشمانی که حقیقت را دیده‌اند، به سوی وطن گام برمی‌دارند.

آن‌ها از کربلا می‌آیند اما نه همان‌گونه که رفتند؛ در روزهای اخیر در مرزهای خوزستان شاهد بازگشتِ زائرانی هستیم که در طریق الحسین، مسیر عشق و دلداگی، صاحب بصیرت شده‌اند.

این‌ها زائرانی هستند که با چشمانی که حقیقت را دیده‌اند، به سوی وطن گام برمی‌دارند. زائرانی که هنوز دلشان در کربلا و بین الحرمین است. این زائران، با کوله‌باری از معرفت و غنیمتی از بصیرت، به سوی خانه‌ها باز می‌گردند؛ کوله‌باری که سنگین‌تر از هر بار سفر و ارزشمندتر از هر گنجی است.
با پایان یافتن ایام اربعین، جریان بازگشت زائران از طریق مرزهای خوزستان به شدت افزایش یافته است؛ زائرانی که اکنون با گذشتن از مرزهای خوزستان، با خاطرات زیارت، به سوی ایران بازمی‌گردند.:

دلی که در بین‌الحرمین جا ماند

احمد رضایی، زائر بازگشته از استان کرمان درباره این سفر معنوی به ایسنا، می‌گوید:"هر سال که توفیق زیارت نصیبم می‌شود، هنگام بازگشت احساس می‌کنم سخت‌ترین بخش سفر آغاز شده است. وقتی آخرین نگاه را به گنبد امام حسین(ع) انداختم، اشک امانم نداد و از همان لحظه آرزو کردم دوباره قسمت شود به این مسیر برگردم."
وی که دلتنگ کربلاست و می‌گوید دلم هنوز در بین‌الحرمین جا مانده، ادامه می‌دهد: " در تمام مسیر پیاده‌روی، محبت مردم عراق مثال‌زدنی بود. از کوچک‌ترین کودک تا سالمندان، همه با تمام وجود خدمت می‌کردند و همین اخلاص است که اربعین را به بزرگ‌ترین اجتماع معنوی جهان تبدیل کرده است."

اربعین؛ درسی برادری و وحدت

زهرا محمدی، زائر بازگشته از استان مرکزی است. او اربعین را درس برادری و وحدت توصیف‌ می‌کند و می‌گوید: "در مسیر نجف تا کربلا، انسان احساس می‌کند هیچ مرزی میان ملت‌ها وجود ندارد. همه با یک هدف، یک نام و یک عشق کنار هم حرکت می‌کنند و این بزرگ‌ترین پیام قیام امام حسین(ع) است."
وی ادامه می‌دهد: "با وجود خستگی راه، وقتی به مرز شلمچه رسیدم، هنوز حال و هوای بین‌الحرمین را در ذهنم مرور می‌کردم. این سفر، انسان را از نظر روحی متحول می‌کند و نگاهش به زندگی را تغییر می‌دهد."

مهمان‌نوازی عراقی‌ها

محمد کاظمی، زائر اهل خراسان رضوی از مهمان نوازی عراقی‌ها می‌گوید و ادامه می‌دهد: " هر سال از مهمان‌نوازی مردم عراق شگفت‌زده می‌شوم. آن‌ها با تمام امکاناتی که دارند، شبانه‌روز در خدمت زائران هستند و تنها خواسته‌شان این است که زائر امام حسین(ع) با رضایت مسیر را طی کند."
وی می‌گوید: "بازگشت از این سفر آسان نیست. هر قدمی که از کربلا دور می‌شدم، دلتنگ‌تر می‌شدم اما امیدوارم دوباره فرصت حضور در این مسیر نورانی را پیدا کنم."

دعا برای همه مردم

فاطمه حسینی، زائر بازگشته از استان فارس است. او با بغضی که در گلو دارد و اشک‌هایی که در چشمانش جمع شده، می‌گوید: "در کنار ضریح امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع)، نخستین دعایم برای سلامتی مردم ایران، رفع مشکلات اقتصادی و عزت کشور بود. احساس می‌کنم هیچ جای دنیا آرامشی شبیه حرم سیدالشهدا(ع) ندارد."
وی ادامه می‌دهد: "وقتی وارد شلمچه شدم، هنوز دلم نمی‌خواست سفر تمام شود. هرچند به خانه برمی‌گردم، اما خاطرات این چند روز تا سال‌ها با من خواهد ماند و از همین حالا منتظر اربعین سال آینده هستم."

سفری انسان‌ساز

علی اکبر موسوی، زائر بازگشته از استان اصفهان نیز سفر اربعین را مدرسه‌ای برای صبر و ایثار توصیف می‌کند و ادامه می‌دهد: " پیاده‌روی اربعین فقط یک سفر زیارتی نیست؛ این مسیر، مدرسه‌ای برای صبر، ایثار، همدلی و بندگی است. در این چند روز، انسان چیزهایی را تجربه می‌کند که شاید در تمام عمر امکان تجربه آن را نداشته باشد. به نظرم سفر اربعین انسان را دوباره می‌سازد"
وی ادامه می‌دهد: "اکنون که از مرز شلمچه وارد کشور شده‌ام، احساس می‌کنم مسئولیت بیشتری نسبت به گذشته دارم؛ مسئولیت حفظ حال و هوای معنوی این سفر در زندگی روزمره. امیدوارم خداوند دوباره توفیق زیارت و خدمت به زائران امام حسین(ع) را نصیب همه عاشقان کند."
حالا باید گفت بازگشت این زائران به خاک ایران، آغاز یک مأموریت جدید است. آن‌ها اکنون باید آنچه را در کربلا آموخته‌اند، در کوچه‌پس‌کوچه‌های زندگی و در میان جامعه، بازگو کنند. زائرانی که با کوله باری از معرفت بازگشته‌اند، اکنون سفیران عشق هستند؛ کسانی که باید با همان شوقی که در طریق الحسین داشتند، اکنون روایتگر شکوه کربلا باشند.